10 ตุลาคม 2551

สวัสดีค่ะทุกคน ฉบับนี้แพรวกลับมาเล่าเรื่องที่ยังไม่ได้เล่าให้ฟังอีก 2 เรื่องนะคะ

.

“เรื่อง14 ชั่วโมงรวด”

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา แพรวได้ทดสอบความอึดของตัวเองมาค่ะ เหตุเกิดขึ้นเนื่องจากว่าแพรวก็ไปทำงานแต่เช้าตามปกติแหล่ะค่ะ ไปตรวจความเรียบร้อยและความสะอาดห้องพักใน section ที่แพรวดูแลในวันนั้น แล้วก็อำนวยความสะดวกให้กับคุณแม่บ้านทั้งหลายที่ทำงานอยู่ใน section ของเรา ปรากฏว่าตอนประมาณเที่ยงนิดๆค่ะ เพื่อนที่ทำหน้าที่เป็น dispatch ของกะบ่ายโทรเข้ามาที่แผนกว่ามีเหตุฉุกเฉินมาทำงานไม่ได้คืนนี้ พอ Assistant Director แผนกแพรวได้ยินดังนั้นก็แทบจะเป็นลมค่ะ เพราะว่าเดือนนี้เป็นเดือนแห่ง low occupancy คือ แขกน้อยเมื่อแขกน้อย รายรับก็น้อย พอรายรับน้อย ก็ต้องคุมรายจ่ายให้น้อยไปด้วย คือ ต้องควบคุมไม่ให้มีการจ่ายโอทีค่ะ

ที่เรื่องของเรื่องก็คือ เพื่อนร่วมงานอีกคนนึงที่ทำหน้าที่ dispatch ของกะบ่ายหรือกะสองเหมือนกันเนี่ย ทำงานไปแล้ว 40 ชั่วโมงในอาทิตย์นี้ ดังนั้นจึงไม่สามารถให้เค้ามาทำงานวันนี้ได้ Asst. Director เช็คไปเช็คมาก็รู้ว่าอาทิตย์นี้ตารางการทำงานแพรวถูกวางไว้แค่ 34 ชั่วโมงค่ะ ยังเหลือโควต้าอีก 6 ชั่วโมงก่อนที่โรงแรมจะต้องจ่ายโอที เค้าก็เลยมาถามว่าแพรวว่าอยู่ทำได้มั้ย ซึ่งแหม…มีเหรอคะที่แพรวจะปฏิเสธ เพราะได้ทั้งประสบการณ์แล้วก็ยังได้เงินด้วยนี่ค่ะ (จริงๆอย่างหลังนี่แพรวให้น้ำหนักมากพอสมควรเลยค่ะ อิอิ)

วันนั้นหลังจากที่แพรวทำหน้าที่ supervisor เสร็จ แพรวก็ไปทำหน้าที่ dispatch ของกะสองต่อจนถึง 4 ทุ่มแน่ะค่ะ คือจริงๆแล้ว ปกติ dispatch กะสองต้องทำงานระหว่าง 3 โมงครึ่งถึงเที่ยงคืนนะคะ แต่เนื่องจากว่าวันถัดมาแพรวต้องเริ่มงานตั้งแต่ 7 โมงเช้า ทางโรงแรมมีกฏว่า พนักงานต้องได้พักอย่างน้อย 8 ชั่วโมงต่อวันค่ะ แพรวเลยไม่ควรจะอยู่ต่อจนเที่ยงคืนค่ะ เพราะโรงแรมอาจจะเดือดร้อนได้ก็เลยโชคดีได้กลับบ้านเร็วหน่อยค่ะ

เป็นอันว่าวันนั้นเริ่มทำงานตั้งแต่ 8 โมงเช้า เลิกงาน 4 ทุ่ม ตอนยังอยู่ที่โรงแรม แพรวไม่รู้สึกอะไรนะคะ แต่พอกลับมาบ้านก็ไม่ทำอะไรแล้วค่ะ นอนเลย เพราะว่าเพลียมาก แต่ก็สนุกดีค่ะ เป็นประสบการณ์ใหม่ที่ไม่เคยทำมาก่อน ^_^

.

“เรื่อง Manager Pot Luck”

ถ้าจำไม่ผิดโพสต์ก่อนแพรวได้เล่าให้ฟังไปแล้วเกี่ยวกับ Housekeeping Appreciation Week ที่แผนกแพรวจัดขึ้นเป็นเวลา 1 อาทิตย์ เพื่อแสดงความขอบคุณแม่บ้านทุกคนที่ทำงานหนักมาตลอดปีนะคะ วันนี้จะมาเล่าให้ฟังต่อว่า ในหนึ่งอาทิตย์เนี่ยก็จะมีกิจกรรมต่างๆกันไป แล้วก็มีวันนึงที่มีกิจกรรมเรียกว่า Manager Pot Luck ก็คือการที่ Manager ทุกคนจะนำอาหารเข้ามาเลี้ยงพนักงานในแผนกค่ะ ซึ่งงานนี้ก็สำคัญมากนะคะ เพราะเป็นหน้าเป็นตาของแผนกเลยทีเดียว 2 วันก่อนหน้าที่จะมี Manager Pot Luck นี่ Director ที่แผนกเรียก Manager ทุกคนมาคุยกันว่าใครจะเอาอะไรมาค่ะ ซึ่งก็มีหลากหลายกันไป แล้ว Director ก็บอกว่าเวลาทำอาหาร อย่าลืมนึกถึงจำนวนของพนักงานที่จะมาทำงานในวันนั้นด้วย ว่าจะมากี่คนซึ่งพอไปนับดู…มีทั้งหมด 96 คนค่ะ แพรวเห็นจำนวนแล้วแทบสลบ ต้องทำอาหารให้คน 96 คนทาน?! แต่ใจนึงก็ยังไม่ตื่นเต้นมากนะคะ เพราะว่านึกได้ว่าจริงๆคงไม่ต้องทำเยอะมาก เพราะแม่บ้านแต่ละคนก็คงจะชิมกันคนละนิดคนละหน่อย

ตกเย็นวันนั้นแพรวก็เลยรีบขับรถไปจ่ายตลาดเลยค่ะ ซื้อวัตถุดิบต่างๆมาเตรียมล้างและหั่นไว้ก่อน เพราะว่าถ้ารอวันถัดมากลัวว่าจะไม่ทันแล้วก็คิดถูกจริงๆค่ะ วันถัดมาซึ่งเป็นวันก่อนหน้าวันนัด แพรวแวะไปขอยืมถาดอาหารจากห้องครัวโรงแรมมา กลับถึงบ้านตอนหกโมงเย็น เริ่มหุงข้าว และทำอาหารเลย (เมนูคือ ข้าวผัดกุ้งปลาหมึก แล้วก็เนื้อสับผัดกะเพราค่ะ) กว่าจะทำเสร็จก็เกือบเที่ยงคืนแน่ะค่ะ เล่นเอาเหนื่อยหอบเลยค่ะบ้านทั้งหลังหอมกลิ่นข้าวผัดไปอีกสามวัน แต่ผลออกมาดีมากค่ะ แม่บ้านหลายคนชอบมาก ถึงกับมีคนมาขอสูตรอาหารกันเลยทีเดียว เล่นเอาวันนั้นแพรวยิ้มแก้มปริเลยค่ะ

.

.

สุดยอดครัวไทยสู่ตลาดโลก – เชฟแพรว

3 ความเห็น

Comments RSS TrackBack Identifier URI